GRY



NOWE POSTY | NOWE TEMATY | POPULARNE | STAT | RSS | KONTAKT | REJESTRACJA | Login: Has這: rss dla

HOME HISTORIA ROZLICZANIE PIΠUDCZYK紟

Przejdz do do逝 stronyStrona: 1 / 1    strony: [1]

Rozliczanie pi連udczyk闚

  
marcus
27.10.2014 13:46:12
poziom najwy窺zy i najjaniejszy :-)



Grupa: U篡tkownik

Posty: 2110 #1967999
Od: 2014-5-4

Rz鉅 gen. Sikorskiego chcia postawi Rydza-mig貫go przed s鉅em

Upadek sanacyjnego re磨mu w pierwszych dniach wrzenia 1939 r. by nie mniej dramatyczny ni kl瘰ka militarna polskiego wojska. Po ewakuacji i internowaniu dotychczasowych w豉dz w Rumunii rz鉅y obj瘭i ludzie z dawnej opozycji z gen. W豉dys豉wem Sikorskim na czele. Wraz z nimi nadszed czas porachunk闚 i rozlicze.

Szybko, z jak niemieckie jednostki zbli瘸造 si do Warszawy, zaskoczy豉 nawet najwi瘯szych pesymist闚 w polskim rz鉅zie. Konieczno ewakuacji podnoszono ju pierwszego dnia wojny, jednak ostateczn decyzj podj皻o dopiero 5 wrzenia. Tego dnia najwy窺ze w豉dze pa雟twowe z prezydentem i premierem na czele opuci造 stolic, licz鉍 na schronienie w twierdzy brzeskiej.

Towarzyszy im w鏚z naczelny, co w ewakuowanym korpusie dyplomatycznym odebrano z mieszanymi uczuciami.
Wszelkie nadzieje na prze豉manie niemieckiego naporu pierzch造 rankiem 17 wrzenia. Wkroczenie Armii Czerwonej na wschodnie tereny Rzeczypospolitej czyni這 jakikolwiek op鏎 pozbawionym wi瘯szego sensu. Korzystaj鉍 ze swoich uprawnie, w鏚z naczelny Edward Rydz-mig造 nakaza wi璚 wycofanie wojska do Rumunii i na W璕ry, by tam oczekiwa na dalsze rozkazy. Sam, wraz z prezydentem Ignacym Mocickim i rz鉅em, przekroczy rumu雟k granic 17 wrzenia pnym wieczorem.

Rozk豉d elit

To nie koniec Polski, ale koniec pewnej koncepcji i pewnej Polski. Niemniej przeto chwila jest tragiczna. Zachowanie si rz鉅u haniebne tak gen. W豉dys豉w Sikorski skomentowa ewakuacj prezydenta i rz鉅u z premierem Felicjanem S豉wojem Sk豉dkowskim do Rumunii. Dla Sikorskiego, a tak瞠 dla wielu os鏏, zar闚no wojskowych, jak i cywil闚, ucieczka wodza naczelnego oraz najwy窺zych w豉dz pa雟twowych potwierdza豉 rozk豉d sanacyjnych elit.

Jako osoba niech皻na sanacji Sikorski pozostawa poza wojskiem od 1928 r. Nie zmieni tego nawet wybuch wojny. Pomimo nat這ku zaj耩 Rydz-mig造 znalaz czas, aby si upewni, 瞠 genera nie otrzyma przydzia逝 do 瘸dnej jednostki. W Rumunii Sikorski kilkakrotnie stara si spotka z wodzem naczelnym, jednak bez powodzenia. Kiedy Rydz-mig造 zgodzi si w ko鎍u na rozmow w cztery oczy, Sikorski by ju w drodze do Francji.

Z Pary瞠m zawsze utrzymywa dobre stosunki. Tak瞠 w 闚czesnym gabinecie 丼ouarda Daladiera znalaz wielu przyjaci馧. Mia nadziej, 瞠 dzi瘯i ich wstawiennictwu uzyska wp造w na kszta速 odradzaj鉍ego si Wojska Polskiego we Francji. Poinformuj rz鉅 [francuski] o stanie faktycznym z wnioskiem o niedopuszczenie tej kliki rz鉅owej. Nie uzna tej kliki wojsko formowane we Francji, zapisa Sikorski w swoim notatniku przed wyjazdem. Jego zdaniem nale瘸這 d嘀y do jak najszybszego utworzenia rz鉅u przy poparciu wszystkich stronnictw, nie wy章czaj鉍 ugrupowania rz鉅owych. Nie wiedzia jeszcze, 瞠 wkr鏒ce to zadanie spadnie na jego barki.

Powr鏒 z niebytu Sikorski zawdzi璚za Rumunii i Francji. Ta pierwsza, pod naciskiem niemieckim, internowa豉 polskie w豉dze. Sanacyjna elita Mocicki, S豉woj Sk豉dkowski, Rydz-mig造 czy Beck znalaz豉 si w areszcie domowym. Mo磧iwe, 瞠 蕨dania ambasadora III Rzeszy spe透造by na niczym, gdyby nie ich dyskretne wsparcie przez Francj. Pary nigdy nie kry niech璚i do sanacyjnych przyw鏚c闚. Dlatego, gdy tylko nadarzy豉 si okazja, dopom鏬 przewrotowi politycznemu. Sikorski bez problemu opuci Rumuni i ju 30 wrzenia we francuskiej stolicy przyj像 nominacj na premiera.

Zgodnie z konstytucj kwietniow obowi頊ki szefa rz鉅u sprowadza造 si do administrowania krajem. Korzystaj鉍 jednak z francuskiego poparcia, Sikorski wymusi na prezydencie W豉dys豉wie Raczkiewiczu podzielenie si w豉dz. W ramach konstytucji kwietniowej postanowi貫m te jej przepisy, kt鏎e uprawniaj mnie do samodzielnego dzia豉nia, wykonywa w cis造m porozumieniu z prezesem Rady Ministr闚, og這si prezydent 30 wrzenia. Na pocz靖ku grudnia Sikorski przej像 po Rydzu-mig造m obowi頊ki wodza naczelnego. Tym samym skupi w swoim r瘯u w豉dz por闚nywaln tylko do w豉dzy J霩efa Pi連udskiego na pocz靖ku polskiej pa雟twowoci.

Sikorski i Pi連udski nigdy nie pa豉li do siebie sympati. Sikorski trafi do armii austro-w璕ierskiej nied逝go po tym, jak Pierwsza Kompania Kadrowa wkroczy豉 do Kielc. Mo瞠 gdyby nie to spnienie, sta豚y si jednym z najwierniejszych uczni闚 Pi連udskiego? Wszak talentami wojskowym i politycznym przewy窺za Kazimierza Sosnkowskiego czy Walerego S豉wka. Patrz鉍 na ich pniejsze kariery, mo積a si zastanawia, jak potoczy豉by si przysz這 Sikorskiego. Jemu jednak bli瞠j by這 do tych, kt鏎zy w dzia豉niach samozwa鎍zego komendanta widzieli wi璚ej szk鏚 ni po篡tku dla sprawy polskiej.

Pi連udski i Sikorski spotkali si dopiero w 1916 r., i to od razu po przeciwnych stronach barykady. Komendant wzywa do bojkotu wojska austro-w璕ierskiego a do czasu wi瘯szych ust瘼stw na rzecz Polski. Sikorski odwrotnie. S鉅zi, 瞠 im wi璚ej Polak闚 s逝篡這 w cesarsko-kr鏊ewskiej armii, tym silniejsza stawa豉 si pozycja Polski w Wiedniu. Sp鏎 musia by na tyle zaci皻y, 瞠 zawa篡 na dalszej wsp馧pracy obu wojskowych. Kr鏒kotrwa貫 zawieszenie broni nast雷i這 dopiero w grudniu 1922 r., kiedy z inicjatywy Pi連udskiego Sikorski zosta premierem. Jednak po zaledwie szeciu miesi鉍ach nast雷i豉 dymisja rz鉅u i wszystko wr鏂i這 do normy. Czary goryczy dope軟i這 odsuni璚ie Sikorskiego od armii w 1928 r.

Komisja Hallera

Sikorski m鏬 mie pretensje do pi連udczyk闚. Nie tylko zahamowali jego karier wojskow i polityczn, ale te co musia這 najbardziej zabole zlekcewa篡li jego rady. W 1934 r. genera wyda ksi嘀k Przysz豉 wojna. Jej mo磧iwoci i charakter oraz zwi頊ane z nim zagadnienia obrony kraju. Pod tym przyd逝gim tytu貫m kry si niemal瞠 proroczy opis blitzkriegu, w kt鏎ym Sikorski trafnie przewidzia zar闚no skal konfliktu, jak i rol nowoczesnego uzbrojenia. Ksi嘀k czytan z zaciekawieniem w Anglii i we Francji w Polsce zbagatelizowano.

Utworzony we wrzeniu 1939 r. rz鉅 zosta zdominowany przez zagorza造ch przeciwnik闚 sanacji. Na swojego pierwszego zast瘼c Sikorski wybra Stanis豉wa Stro雟kiego, narodowca, szczerze nieznosz鉍ego Pi連udskiego i jego poplecznik闚. Porachunki z sanacj mia tak瞠 Marian Kukiel, jeden z najbli窺zych doradc闚 nowego premiera. Z Sikorskim 章czy豉 go nie tylko przyja, ale tak瞠 wsp鏊ne dowiadczenia. Niegdysiejszy szef Biura Historycznego Sztabu Generalnego po zamachu majowym zosta przeniesiony w stan spoczynku. Po hitlerowskiej napaci bezskutecznie pr鏏owa dosta przydzia w armii.

Sikorski od pocz靖ku definiowa swoje rz鉅y jako przeciwie雟two sanacji. W broszurze S逝瘺a Polsce wydanej jesieni 1939 r. pisa: Kraj ca造 ze s逝sznym 瘸lem i pot瘼ieniem odnosi si do grupy os鏏, kt鏎a uj預szy rz鉅 nad nim, sprawowa豉 go bez kontroli, stawiaj鉍 si poza opini, a nawet i ponad ni. () Kraj nie chce mie nic wsp鏊nego z tak zwan 製anacj鼠.

Nic dziwnego, 瞠 jednym z pierwszych zada rz鉅u Wojny i Jednoci by這 rozliczenie si z poprzednikami. Z inspiracji premiera 10 padziernika 1939 r. uchwalono dekret o udzieleniu pe軟ej rehabilitacji i amnestii by造m winiom brzeskim w celu zatarcia rozterek przesz這ci i dokonania ca趾owitego zjednoczenia narodowego. Tego samego dnia powo豉no te komisj do zbierania i oceny dokument闚 odnosz鉍ych si do przebiegu ostatnich zdarze w Polsce i ustalenia ich przyczyn. Na jej czele stan像 gen. J霩ef Haller, legendarny dow鏚ca B喚kitnej Armii, przeniesiony w stan spoczynku po krytyce przewrotu majowego. Obok genera豉 w pracach komisji brali udzia Stro雟ki oraz gen. Aleksander ζdo i p趾 Izydor Modelski. Dw鏂h ostatnich 章czy豉 wierno stronie rz鉅owej, gdy zacz像 si przewr鏒 majowy, co z豉ma這 ich kariery wojskowe.

Komisja Hallera mia豉 nie tyle dowie winy Rydza-mig貫go, Becka i innych, ile zdezawuowa sam ideologi sanacyjn. Dlatego zacz窸a obrady od wezwania wszystkich Polak闚 do przedstawiania w豉snych spostrze瞠 wraz z rzeczowymi dowodami. Apel komisji powtarza造 rz鉅owe media, t逝macz鉍, 瞠 tylko 豉jdak i 這tr ze zbrukanym sumieniem uchyla si mo瞠 od tego obowi頊ku!.

Liczba ch皻nych do zeznawania przed komisj Hallera przekroczy豉 wszelkie oczekiwania. Najliczniejsz grup zeznaj鉍ych tworzyli byli urz璠nicy pa雟twowi, klepi鉍y bied po przybyciu do francuskiej stolicy. ㄆdzili si, 瞠 dzi瘯i samokrytyce znajd zatrudnienie w rozrastaj鉍ym si aparacie emigracyjnego rz鉅u. Obiecywana posada w biurze niejednego skusi豉 do szczerych zezna i szczeg馧owych sprawozda, jak relacjonowa豉 闚czesna prasa. Jeszcze inni krytykowali sanacj z powodu prostego koniunkturalizmu. W ten spos鏏 wielu zagorza造ch piewc闚 re磨mu sanacyjnego sta這 si jego nieprzejednanymi wrogami.

Pomimo przes逝cha kolejnych wiadk闚 prace komisji nie posuwa造 si. Oczekiwany akt oskar瞠nia sanacyjnej elity nadal nie powstawa. Na coraz bardziej natarczywe ponaglenia prasy Haller odpowiada, podkrelaj鉍 konieczno zgromadzenia wi瘯szej liczby dowod闚 i zezna. W ko鎍u orzek, 瞠 z powodu braku odpowiednich uregulowa prawnych w istniej鉍ych warunkach nie da si zrobi procesu przed Trybuna貫m Stanu. W odpowiedzi wysuni皻o projekt kolejnej komisji. Tym razem by豉by ona wyposa穎na w prawa s璠ziego ledczego i prokuratora. Pomys這dawcy przewidywali tak瞠, 瞠 po udowodnieniu win komisja otrzyma prawo pozbawienia winnych kl瘰ki obywatelstwa polskiego.

Patowa sytuacja

Niekt鏎zy uznali jednak, 瞠 czas komisji si sko鎍zy i nale篡 si璕n寞 po nowe rodki. Na posiedzeniu rz鉅u 2 stycznia 1940 r. Jan Sta鎍zyk, PPS-owski minister pracy i opieki spo貫cznej, zaproponowa, aby postawi przed s鉅em wojskowym marsza趾a Rydza-mig貫go za zaniedbania w s逝瘺ie, kt鏎ych nast瘼stwem by這 nieprzygotowanie armii do obrony kraju. Obok niego na 豉wie oskar穎nych Sta鎍zyk widzia m.in. S豉woja Sk豉dkowskiego i ministra spraw zagranicznych J霩efa Becka. Podobne 蕨dania wysuwali tak瞠 pozostali bliscy wsp馧pracownicy Sikorskiego: Karol Popiel, Izydor Modelski i Stanis豉w Kot.

Na te propozycje Sikorski odpowiedzia negatywnie. Podejmuj鉍 tak decyzj, bra pod uwag brak odpowiednich uregulowa prawnych, kt鏎e dawa造by mo磧iwo powo豉nia Trybuna逝 Stanu lub innego cia豉 mog鉍ego os鉅zi cz這nk闚 sanacyjnego rz鉅u. Dodatkowo przypomina, 瞠 zbytnie atakowanie poprzednik闚 mo瞠 do pewnego stopnia u豉twi aliantom zrzucenie z siebie odpowiedzialnoci za losy Polski i pomniejszy nasze wk豉dy w t wojn. Czym innym by這 bowiem krytykowanie sanacji za nieumiej皻ne przygotowanie si do niemieckiego ataku, a czym innym oskar瘸nie jej polityk闚 o ca貫 z這 II wojny wiatowej.

Szukaj鉍 wyjcia z patowej sytuacji, Sikorski poleci zaj璚ie si spraw Radzie Narodowej, quasi-parlamentowi na emigracji. Przy okazji nakaza skonfiskowa wydanie Robotnika, w kt鏎ym wydrukowano wniosek Sta鎍zyka. Wkr鏒ce po tym premier zaproponowa, aby wszystkie sprawy zwi頊ane z rozliczeniem sanacji podejmowane na forum czy to rz鉅u, czy Rady Narodowej mia造 klauzul najwi瘯szej poufnoci. Nie chcia, aby wewn皻rzne sprzeczki polityk闚 przedosta造 si do opinii publicznej, a co gorsza do zachodnich aliant闚.

Pomimo nakazu zachowania tajemnicy przecieki o szykowanym oskar瞠niu przeciwko pi連udczykom szybko przedosta造 si do prasy. Jedn z ofiar medialnej nagonki zosta bohaterski prezydent Warszawy Stefan Starzy雟ki. Nie chcemy Starzy雟kiego! Trzymajmy si z daleka od os鏏 z章czonych cho熲y luno ze sprawcami kl瘰ki!, krzycza spiker Polskiego Radia. Fali krytyki podda si tak瞠 Antoni S這nimski. Na 豉mach Wiadomoci Polskich poeta uk豉da w靖pliwej wartoci strofy w stylu: A nam potrzebny las, kt鏎y piewa, szumi鉍y b鏎, konar prawdziwy twardego drzewa i mocny sznur!.

Tam, gdzie rz鉅 mia wp造wy, starano si zaciera lady poprzednik闚. Zdaj鉍 sobie spraw z popularnoci, jak nadal cieszy si w polskim spo貫cze雟twie Pi連udski, Sikorski po prostu o nim milcza. W 瘸dnej mowie, w 瘸dnej odezwie nie nawi頊a do 篡cia i dokona naczelnika. Cho nie by這 wyranego rozkazu, z gabinet闚 wojskowych i urz璠owych szybko znika造 portrety Pi連udskiego i jego pisma. W tworz鉍ej si armii pie My, Pierwsza Brygada zast雷iono innymi. Ustanowionych przez sanacj wi靖 narodowych 19 Marca (data przyj璚ia przez Pi連udskiego stopnia marsza趾a Polski) oraz 11 Listopada (wi皻o Niepodleg這ci) nowa w豉dza ostentacyjnie nie obchodzi豉.

Z manifestacyjn pogard traktowano niedawnych przyw鏚c闚 kraju. Kiedy gen. Tadeusz Kasprzycki, przedwojenny minister spraw wojskowych, zwr鏂i si do Sikorskiego z prob o jakikolwiek przydzia w wojsku, ten mu odpisa: Pan jest odpowiedzialny za poniesion kl瘰k, kt鏎a nie jest wolna od ha鎟y. () Ojczyzna nie chce jego us逝g. Z kolei podobn prob swojego poprzednika na stanowisku premiera, gen. S豉woja Sk豉dkowskiego, skwitowa odpowiedzi: 笆da pan rzeczy niemo磧iwej, nie rozporz鉅zam tak siln policj, ani 瘸ndarmeri, by ochroni pana od zniewag i zamach闚, kt鏎e spotka go musz w ka盥ym wi瘯szym skupieniu polskim. Sztuki bycia m篹em stanu Sikorski uczy si powoli.

W obliczu wojny

O ile takie dzia豉nia mo積a wyt逝maczy jako form odreagowania po latach upokorze, o tyle rugowanie z wojska oficer闚 redniego szczebla nie znajduje usprawiedliwienia. W akcjach tych brylowa prof. Stanis豉w Kot, szara eminencja rz鉅u Sikorskiego i faktycznie jego pierwszy zast瘼ca. Sam, a tak瞠 za porednictwem swoich agent闚, przemierza Rumuni i W璕ry i tam wyszukiwa podejrzanych, szkodliwych i ukrytych wrog闚 gen. Sikorskiego. Nie setki, lecz tysi鉍e oficer闚 zmuszonych zosta這 do g這dowej egzystencji tylko dlatego, 瞠 istnia這 wobec nich podejrzenie o sprzyjanie sanacyjnym rz鉅om.

Niekt鏎e dzia豉nia emisariuszy Sikorskiego ociera造 si o zdrad narodow. Nie do, 瞠 wiele razy naciskali na rumu雟ki rz鉅, aby przypadkiem nie zwolni z internowania sanacyjnych w豉dz, to jeszcze wprost go ostrzegali przed planowanymi ucieczkami. Projekty wnoszone na forum Rady Ministr闚 przewidywa造 z kolei wcielenie podejrzanych 穎軟ierzy do Legii Cudzoziemskiej lub wr璚z wys豉nie ich do odleg造ch kolonii. Projekt przeniesienia oficer闚 sprzyjaj鉍ych sanacji do Egiptu upad tylko dlatego, 瞠 rz鉅 angielski nie m鏬豚y zar璚zy, i nie wyjad stamt鉅 do Ameryki.

Ostatecznie prawie stu oficer闚 i urz璠nik闚 osadzono w orodku odosobnienia we francuskim Cerizay. Mia這 to by pierwsze z wielu podobnych miejsc do skierowywania tam niepo蕨danych uchodc闚. Planu tego nie zrealizowano, g堯wnie ze wzgl璠u na op鏎 samych Francuz闚, kt鏎zy uznali, 瞠 na takie dzia豉nia przyjdzie czas po wojnie. Dlatego niekt鏎ych, jak gen. Stefana D鉉-Biernackiego (awansowanego w 1924 r. do stopnia genera豉 na wniosek Sikorskiego), zamykano w zwyk造ch francuskich wi瞛ieniach, gdzie dzielili cele z pospolitymi przest瘼cami.

W pierwszej po這wie 1940 r. pojawi豉 si groba udzia逝 w wojnie Rumunii. Skierowanie wojsk niemieckich na Zach鏚 da這 przypuszczenia, 瞠 tym razem Hitler nie zgodzi si na bierno sojusznik闚 i wymusi na nich aktywn pomoc. Wr鏚 polskiego wychodstwa wzbudzi這 to niepok鎩 o przedwojenne w豉dze, kt鏎e wci嘀 pozostawa造 internowane. Na posiedzeniu rz鉅u z 8 maja 1940 r. rozgorza豉 prawdziwa k堯tnia o to, czy zwr鏂i si do Bukaresztu z prob o zwolnienie Becka i pozosta造ch cz這nk闚 w豉dz przedwojennej Polski. Przeciwko takiemu rozwi頊aniu najg這niej protestowa min. Sta鎍zyk, wed逝g kt鏎ego oznacza這by to amnesti dla cz這nk闚 sanacyjnych w豉dz. Ostatecznie zdecydowano si umo磧iwi im wyjazd. Cz lojalnych sanator闚 mog豉 przyby do Francji, reszta natomiast mia豉 zosta ulokowana w Afryce P馧nocnej.

Sankcje wobec prawdziwych i domniemanych sympatyk闚 sanacji stosowano tak瞠 po ewakuacji do Wielkiej Brytanii w czerwcu 1940 r. B造skawiczny upadek Holandii i Belgii, a przede wszystkim Francji, nie ostudzi zapa堯w rozliczeniowych polskich w豉dz. Wr璚z przeciwnie. Im g這niej i czciej krytykowano dow鏚ztwo Sikorskiego, zw豉szcza za jego rozkaz walki nawet ju po kapitulacji Francji, tym mocniejsze ros這 w nim przekonanie, 瞠 za wszystkimi nieprzychylnymi g這sami stoj pi連udczycy. Prawda by豉 jednak bolesna. Sikorskiemu nie uda這 si odmieni polskiej armii. Przeciwnie, nie zapobieg jej rozk豉dowi, kt鏎y dostrzegali nawet sojusznicy. Polacy rozpijaj si w nieprawdopodobny spos鏏 donosi造 brytyjskie raporty i dostrzec mo積a wrogo wojska wobec oficer闚.

Z rozkazu wodza naczelnego wybudowano na wyspie Bute, po這穎nej u zachodnich wybrze篡 Szkocji 瞠by u篡 jego w豉snych s堯w ob霩 koncentracyjny. W ur鉚aj鉍ych wszelkim standardom warunkach st這czono setki 穎軟ierzy i urz璠nik闚, zamkni皻ych niczym je鎍y wojenni. Co gorsza, okolicznym mieszka鎍om rozpowiedziano, 瞠 w obozie znajduj si osoby skazane za malwersacje finansowe, ekscesy seksualne, a tak瞠 za sprzyjanie Niemcom. Zw豉szcza to ostatnie oszczerstwo musia這 godzi w honor zatrzymanych. Wielu nie wytrzyma這 upokorzenia i pope軟i這 samob鎩stwo.

Wed逝g historyk闚 na wyspie Bute, zwanej przez niekt鏎ych Wysp W篹y, w r騜nym czasie przebywa這 ponad
1,5 tys. polskich oficer闚 i urz璠nik闚. 畝dnemu z nich nie przedstawiono zarzut闚, 瘸den nie doczeka si procesu s鉅owego. Zdecydowana wi瘯szo trafi豉 do obozu po donosach. Odbudowywan wielkim wysi趾iem armi polsk trawi rak donosicielstwa i wzajemnych podejrze. Ka盥e, nawet najniewinniejsze s這wo krytyki pod adresem Sikorskiego lub jego rz鉅u mog這 kosztowa pobyt na wyspie Bute.

Druga strona medalu

Ewakuacja polskich oddzia堯w w 1940 r. do Wielkiej Brytanii zosta豉 przeprowadzona niesk豉dnie i chaotycznie. Na wyspy przedosta這 si mniej ni jedna trzecia z 85-tysi璚znej armii uformowanej rok wczeniej we Francji. Mo積a wi璚 zada pytanie o zasadno przetrzymywania w odosobnieniu dowiadczonych oficer闚, kt鏎ych braku Polskie Si造 Zbrojne na Zachodzie nigdy nie nadrobi造. Ponadto trzeba pami皻a o tysi鉍ach oficer闚 zamordowanych w ZSRR w kwietniu 1940 r. Chocia wi璚 mi這 jest s造sze s這wa pochwa造 za bitno i waleczno polskich 穎軟ierzy na wszystkich frontach II wojny wiatowej, warto si zastanowi, ilu z nich uda這by si ocali dzi瘯i m鉅remu dowodzeniu. Powstanie warszawskie jest najtragiczniejszym przyk豉dem, do czego prowadzi powierzenie kierownictwa niedowiadczonym i niekompetentnym osobom.

Sanacyjne elity z pewnoci zas逝giwa造 na proces i os鉅zenie. Ewakuacja wodza naczelnego i najwy窺zych w豉dz w chwili najwi瘯szej pr鏏y na zawsze pozostawi豉 plam na ich honorze. Honorze, na kt鏎y tak cz瘰to powo造wali si w okresie swoich rz鉅闚. Ich nast瘼com zabrak這 jednak wyczucia i umiaru. Chc鉍 raz na zawsze zerwa z sanacyjn przesz這ci, zacz瘭i j odtwarza w nowych warunkach. Ponownie pojawi造 si miejsca odosobnienia, ponownie opozycja polityczna zosta豉 zepchni皻a do roli koz豉 ofiarnego.

By豉 tak瞠 druga strona medalu. Internowane sanacyjne elity nie pogodzi造 si z utrat w豉dzy. Dobrze pami皻a造, 瞠 nominacja Sikorskiego na premiera by豉 wynikiem przewrotu politycznego zorganizowanego przez w豉dze francuskie. Wielu pi連udczyk闚 w Rumunii, we Francji i innych miejscach obecnoci polskiego wychodstwa ca造 czas sondowa這 mo磧iwoci powrotu do w豉dzy. Sikorski doskonale o tym wiedzia. Jeli wi璚 polskie wojsko utworzone we Francji rozpada這 si pod ci篹arem nieufnoci i donosicielstwa, r鏚e tego zjawiska mo積a si doszukiwa w sanacyjnych spiskach. Nie by這 ich a tak wiele, jak przypuszcza Sikorski, jednak nawet niewielka ich liczba skutecznie dezorganizowa豉 budow jednoci armii.

Walka Sikorskiego z sanacj nie wp造n窸a na przebieg II wojny wiatowej. Wr鏚 sojusznik闚 potwierdzi豉 jedynie stereotyp Polak闚 jako narodu k堯tliwego i niezdolnego do kompromis闚. Dzi natomiast s逝篡 jako lekcja pogl鉅owa. Pokazuje bowiem, do czego prowadzi niepohamowana ch耩 odwetu na przeciwniku politycznym. Ostatecznie sympatyk闚 Pi連udskiego i Sikorskiego pogodzi豉 dopiero emigracyjna niedola. Oby dla ich nast瘼c闚 los by 豉skawszy.

Krzysztof Wasilewski

Bibliografia:

Jacek Krzysztof Danel, Jenera Sikorski. Antologia, Zamo, 2008;
Eugeniusz Duraczy雟ki, Rz鉅 Polski na uchodstwie 1939-1945, Warszawa 1993;
Miros豉w Dymarski, Stosunki wewn皻rzne wr鏚 polskiego wychodstwa politycznego i wojskowego we Francji i w Wielkiej Brytanii 1939-1945, Wroc豉w 1999;
Maria Pestkowska, Za kulisami rz鉅u polskiego na emigracji, Warszawa 2000;
W豉dys豉w Pob鏬-Malinowski, Najnowsza historia polityczna Polski. 1939-1945, Gda雟k 1990.

http://www.przeglad-tygodnik.pl
  
Electra27.06.2017 17:38:21
poziom 5

oczka

Przejdz do g鏎y stronyStrona: 1 / 1    strony: [1]

  << Pierwsza      < Poprzednia      Nast瘼na >     Ostatnia >>  

HOME HISTORIA ROZLICZANIE PIΠUDCZYK紟

Aby pisac na forum musisz sie zalogowa !!!

randki | w豉sny sklep internetowy | promocje | darmowe aliasy | CyberCiekawostki | darmowe forum | sklepy
opinie, testy, oceny | katalog stron | toplsta

<

Gada teraz:
Dodatki na bloga